13 Nisan 2007 Cuma

5. Kontrol

Yine klinikteyim, kanımı verdim hemen geçtim bilgisayarın karşısına. Yumurtalıklarımda biraz ağrı oluyordu, iki gündür ara ara karnım ağrıyor. Normalmiş bu ağrılar, geçen sefer de ağrımışmıydı hatırlamıyorum. Eh bir sürü yumurta büyüyor. Gerçi demiştim ya daha çok yumurtlatmalarını istemiştim diye, doktor bu sefer ilaç miktarını arttırsa da bende geçen seferkinden daha fazla yumurta olmadı. Bakalım kaç tane toplayacaklar o zaman yazarım. Önümüzdeki hafta çok önemli çok...

Muayeneden döndüm şimdi eve, bugün son muayene oldu. Puregonlar dün akşam bitmiş oldu. Bugün akşam ve yarın öğlen son Lucrin iğnemi yapacağım. Bugün orada da başka bir iğne yaptılar. Yarın akşam 22:30'da 2 şişe pregnyl 1 ölçü su olmak üzere yumurta çatlatma iğnemi bir kinikte vurduracağım. Pazartesi sabahı 8:30 da eşimle klinikte olacağız. Yumurta toplama işlemi olacak. Eşim de sperm verecek. Yaklaşık 3 gün sonra oluşan embriyoları nakledecekler. Oluşursa tabi...

Doktor haftasonu dinlen dedi. Özellikle pazar günü dinlenmem gerekiyor ki yumurtalar toplamadan çatlamasın. Zaten karnım ağrıyor, hiçbir şey yapasım yok.

Oooof of, ben bunları yazarken telefon geldi eşimin teyzesi aradı. Oğlunun pazartesi günü sınavı varmış, pazar günü gelip bizde kalıp kalamayacaklarını sordu. Ne diyeceğimi şaşırdım. Başka zaman olsa başımın üstünde yerleri var ama bu ara olmaz. Müsait değiliz dedim, misafirim var ve bizim pazar pazartesi işimiz var dedim. Bozuldu sanki... İstanbul'da gidebilecekleri bir yer daha var. Eşimin kuzeni evli burada ama onun da annesi babası yanında, evde yer yoktur. Ne yapayım oraya gitsinler.

Bir de ayın 21'inde kayınvalidemin ablamlarla beraber İzmit'e gelme durumu var. Yeğene kız istemeye. Şimdi bu kadar yakına gelmişken torununu görüp de dönmek isteyebilir. Onları da nasıl atlatacağız bilemiyorum. Yalan söylemekten nefret ederim ve çok zorda kalmadıkça söylemem. Ama şimdi onlara gerçek durumu söyleyemem.

Geçen akşam da çocukluk arkadaşlarım aradı, bana gelmek istiyorlarmış. Onları da buyur edemedim. Mayısta gelin, daha uygun olurum, bu ara hergün dişçi randevum var dedim. Doğru söyledim ama dişçi işim bugün bitti aslında. :)

Herkes de gelmek için bu zamanı buldu yani.

3 yorum:

Adsız dedi ki...

selam bebekhikayesi,

bu hafta siteni keşfettim, gerçekten okuduklarımdan ve yaşadıklarından çok etkilendim. ben 30 yaşında (31'inin içinde yani 76 doğumlu) 7,5 yıllık evli ve 18 haftalık hamileyim. alman hastanesinde doğduğum için 30 yıldır sürekli oraya gidiyorum. dr.um numan beyazıt. hayatımda tanıdığım en sakin (serinkanlı) ve rahat insan!5,5 yıl düzenli doğum kontrol hapı kullandıktan sonra 2005 aralıkta rutin dr. kontrolü ve hamilelik için tarih saptama ve gerekli testlerden sonra 1 nisan 2006'da hapları bıraktım. regl düzenim 28 günden 30 güne (olması gerekli düzene kendime göre)30 ağustos itibariyle döndü ve ben ağustos yada eylül olarak planladığım ama hiç hesaba katmadığım aralık 2006'da hamile kaldım. o 4 aylık deneme yanılma süresi bile ben ve eşimi kastı sana ise tüp bebekle bir çocuğun olması haricinde 2.sini deneme cesareti gösterdiğin için tekrar hayranlık duydum. umarım bebeğine en kısa sürede kavuşursun....

biraz uzun bir post oldu ama tamamen merakımdan soruyorum neden bir çocuğun varken 2.sini (bu kadar zahmetli bir yoldan geçmek zorunda kaldığın halde) istediğini anlamaya çalışıyorum acaba hormonlar mı? birde bu yumurta toplama ve dölleme olayında dr. yada laborantından cinsiyet tercihini belirtebiliyor musun yada isteyebiliyor musun?

sorularımı yanlış anlamayıp cevaplayacağını umuyorum!:)

bebekhikayesi dedi ki...

Selam anonim,
Ben de 76 doğumluyum. 31 yaşımı doldurdum. İlkinde Numan Bey gibi efendi biri karşımıza çıkmasaydı eşim doktoru beğenmeyebilir ve bu işten tamamen vazgeçebilirdi.

Neden bir çocuğum varken ikincisini istediğimi sormuşsun. Çok sebebi var aslında, ilki tek çocuğun şımarık olabileceğini ve kardeşi olması gerektiğini düşünüyorum. Nitekim çok örneğini gördüm.

İkincisi kardeş çok güzel bir şey. Benim iki tane kardeşim var, kızımı da böyle güzel bir şeyden mahrum etmek istemiyorum.

Üçüncüsü mesleğim ötürü müdür nedir bilmem ama herşeyin bir yedeğini hatta bir kaç yedeğini almayı seviyorum ;)

Dördüncüsü bencilce ama yaşlandığımda bana bakacak birileri olsun istiyorum. Allah kimseye muhtaç etmesin de, gerekirse yani.. ;)

Şimdi aklıma gelmeyen başka sebepler de olabilir.

Cinsiyet tercih etmiyorum. Edebiliyorsak bile zaten bir tane bile embriyo oluşamama ihtimali varken ne cinsiyeti? Allah hayırlısını versin diye dua ediyoruz sadece. Kız erkek farketmez bizim için. Ama açıkcası ilki kız olduğu için çok mutluyum...

iremmm dedi ki...

bloguma gelmissin cok sevindim :)
bende senın yazdıklarını soyle bir gozden gecirdim ama en bastan ayrıntısıyla okumak istiyorum...
gorusmek uzere,takipteyim ;)